Wirus ZIKA – nowe badania w sieci DIAGNOSTYKA

Laboratoria DIAGNOSTYKI od marca 2016 r. wprowadziły badania wykrywające przeciwciała i RNA groźnego wirusa Zika (wirus Zika met. PCR – jakościowo; wirus Zika IgM i IgG met. ELISA).

Wirus Zika nie jest, jak większość wirusów, nowym patogenem. Najpierw rozwijał się on w świecie zwierzęcym, aby następnie zaatakować ludzi. Rozpoczął on swoją wędrówkę od Polinezji Francuskiej w latach 2013–2014 i na tym obszarze rozwinął się do rozmiarów epidemii. W 2015 roku pojawił się już w obu Amerykach. Taki przebieg zdarzeń spowodował wytężoną pracę naukowców, aby umożliwić szybką diagnostykę zakażenia wirusem i przeprowadzać prawidłowe leczenie. Obszar, na jakim potwierdza się obecność wirusa Zika, powiększa się gwałtownie w związku z dużą migracją ludności, ale także w związku z tym, że oprócz pierwotnej drogi zakażenia poprzez ukąszenie komara (tropikalny Aedes aegypti oraz Aedes albopictus, występujący również w południowej Europie), potwierdzono możliwość przenoszenia wirusa z płynami ustrojowymi. Z nowych badań wynika, że Zika utrzymuje się we krwi i w nasieniu osób zakażonych przez około tydzień. Wtedy może być też rozprzestrzeniany przez komary. Wirus jest szczególnie groźny dla kobiet w ciąży, a zwłaszcza dla płodu.

Objawy zarażenia wirusem Zika są zazwyczaj bardzo łagodne i ledwo dostrzegalne. Najczęściej przypominają lekkie przeziębienie. Pozostałe objawy zakażenia to: dreszcze, uczucie rozbicia, wysypka, ewentualnie światłowstręt i zapalenie spojówek. Stwierdzono również powinowactwo wirusa z układem nerwowym.

Fot.: materiały firmy Euroimmun

Kto powinien się przebadać?

Diagnostyce w kierunku ewentualnego zarażenia wirusem Zika powinny poddawać się osoby, które wracają z rejonów jego występowania. W przypadku zaobserwowania u siebie niepokojących objawów, osoby takie powinny niezwłocznie zgłosić się do najbliższego szpitala zakaźnego.